‍Dr.A.Alizadeh

بسم تعالی

حزب الله ...
سال 2006 میلادی ...
جنگ 33 روزه ...

سکوت زیبایی در یک منطقه ی سبز و زیبای لبنان حاکم بود ... و ... ناگهان صدای الله اکبر ...

____________

پس از آموزش های صعب وسخت سپاه قدس به تعداد بسیار اندکی از سربازان حزب الله، این بار نوبت به انتقال تکنولوژی پهپادهای ایرانی به لبنان بود.

پهپادها نباید به صورت کامل انتقال داده می شد، و این طور هم نشد ... بلکه به صورت آماده و اسمبل تحویل لبنانی ها شد ...

لبنانی ها موشک کروز نداشتند ... در واقع سلاح مهمی نداشتند ... آن ها مجبور بودند از ucav های ایرانی به عنوان سامانه ی کروز استفاده کنند ...

____________

یکی از ناو های رژیم صهیونیستی در مرزهای آبی لبنان، در کمال جسارت و گستاخی ... و ... در آسودگی خاطر از پیام هایی که از طرف فرماندهان اسرائیلی می شنیدند، در حال انجام کارهای روزانه ی خود بودند ... بدون توجه به اخطارهای سید حسن نصرالله.

حملات از سوی این ناو، تعداد زیادی از مردم لبنان، از جمله بی دفاعان را به شهادت رسانده بود و هر بار که اعتراضی می شد، رژیم صهیونیستی با حمایت معنوی کشورهای آمریکا و کانادا، مدارک سطحی و غیر معقولانه ای را انتشار می داد که لبنانی ها از سپر انسانی استفاده کردند ... و این بهانه ی همیشگی رژیم صهیونیستی بود، در واقع بهانه ای که هیچ دلیل و مدرک واقعی ای، هنوز هم که هنوز است منتشر نشد.

حال وقت عمل بود ...

لحظه ی موعود فرا می رسد تا قلب لبنانی ها ... نه ... تا قلب تمام مسلمان و آزادگان جهان را شاد کند.

سکوت شکسته شد ... صیحه ی موتور پهپاد شنیده شد.

بدون اینکه پهپاد مورد هدف قرار گیرد به سمت ناو جنگی پرواز کرد و ناو را کوبید.

پهپاد بعدی با یک درجه اختلاف در راه ... [صدای اصابت دومین پهپاد هم شنیده شد].
رسانه های اسرائیلی محو تصویر شدند و در مقابل چشمان بهت زده شان، ناو چند بیلیون دلاری غرق شد. در این حمله 4 سرباز اشغالگر قدس به هلاکت رسیدند.

رژیم اسرائیلی عزای عمومی اعلام کرد و جمعه ی سیاه آن ها فرار رسید.

این حمله، یکی از بزرگترین امتیازاتی بود که مردم لبنان از دشمن صهیونیستی خود گرفت تا جنگ را به نفع خود به پایان برساند.